باید از بچه ها نگهداری کنم و درس هم بخونم. بعضی وقتها در زندگی کم میارم، جا میزنم و بی انگیزه
| آخرین بروزرسانی: 1405/5/31 |
سوال: سلام من یه خانم ۳۹ ساله هستم سه تا فرزند دارم دوتاشون دانشجو هستن
چهار سال پیش که شوهرم فوت کرد تصمیم به ادامه تحصیل گرفتم و از نهم شروع کردم تا الان وارد دانشگاه شدم ترم اول روانشناسی هستم
اما الان با اوضاع الان یه کمی دلسرد شدم
بعضی وقت ها فکر میکنم تا بیاد من فارغالتحصیل بشم دیکه سنم بالا رفته و دیگه اصلا میتونم کار کنم
یا دیگه تو اون سن اصلا به دردم میخوره
الان برای هزینه ها زندگی، پرستار از سالمند هستم
باید از بچه ها نگهداری کنم و درس هم بخونم
بعضی وقتها در زندگی کم میارم، جا میزنم و بی انگیزه میشم. لطفا راهنمایی کنید
نیلوفر امین زاهدی (روان شناس بالینی)
اول از همه، میخواهم به شما بگویم که سوالی که پرسیدید، نشاندهنده بلوغ فکری و عمق وجودی شماست. اینکه بعد از سالها و با وجود مسئولیتهای سنگین، باز هم به فکر رشد خودتان هستید، خودش بزرگترین دلیل بر سرزندگی و قدرت درونیتان است.
فرزندآوری یک پدیده زیستشناختی (بیولوژیک) است که با فیزیولوژی بدن گره خورده و معمولاً محدودیت سنی دارد. اما تحصیل و یادگیری، یک پدیده روانشناختی و شناختی است. هیچ غده یا هورمونی در ۴۰ سالگی جلوی یادگیری شما را نمیگیرد. مغز انسان تا پایان عمر قابلیت نوروپلاستیسیته (انعطافپذیری عصبی) را دارد؛ یعنی حتی در ۴۰، ۵۰ یا ۶۰ سالگی، مسیرهای عصبی جدید شکل میگیرند و ما میتوانیم مهارتهای تازه یاد بگیریم.
مطالعات نشان داده که انگیزه تحصیلی در افراد میانسال و بزرگسال، اغلب قویتر از جوانان است، چون آنها با هدف و انتخاب (نه اجبار اجتماعی) پا به کلاس میگذارند.
شما قرار نیست با یک دانشجوی ۱۸ ساله رقابت کنید؛ شما در حال ساختن یک نسخه جدید از خودتان هستید.
از منظر تجربه زیسته: شما یک ابرقهرمان هستید!
بیایید یک لحظه به جایگاه واقعیتان نگاه کنیم:
مدیریت خانواده و پرورش ۳ فرزند، که حداقل ۲ نفرشان دانشجوی موفقی هستند (چون راه را بلدند). عبور از بحران سوگ و حفظ انسجام خانواده.
تصمیم برای شروع دوباره؛ کاری که بسیاری از افراد عادی از انجام آن میترسند.
شما قبلاً سختترین دروس زندگی را پاس کردهاید؛ دروس دانشگاه در برابر آنچه پشت سر گذاشتهاید، بسیار کوچکتر هستند.
فرهنگ اشتباهی در جامعه وجود دارد که میگوید تحصیل فقط برای سنین ۱۸ تا ۲۵ سالگی است. اما واقعیت این است که میانگین سن دانشجویان به ۳۵ تا ۴۵ سال رسیده است.
اگر الان شروع کردهاید، یعنی ۴۰ سالگیتان را با مدرک و شغل جدید آغاز خواهید کرد. اما اگر امروز انصراف دهید، ۱۰ سال دیگر در ۴۹ سالگی، با حسرت به عقب نگاه خواهید کرد و میگویید: کاش از ۳۹ سالگی شروع کرده بودم.
ادامه بده، نه فقط برای مدرک، بلکه برای اثبات به خودت که هیچ شرایطی نمیتواند اراده تو را متوقف کند.
اگر روزی احساس سنگینی کردی، یک پیام بده. ما اینجاییم تا یادآوری کنیم که این راه، راه درستی است.
سوگ تقریباً اکثر برنامههای زندگیم رو مختل کرده. نمیتونم درست درس بخونم و برای آینده برنامهریزی کنم...
| آخرین بروزرسانی: 1405/5/31 |
سوال: سوگ تقریباً اکثر برنامههای زندگیم رو مختل کرده. نمیتونم درست درس بخونم و برای آینده برنامهریزی کنم. روی جسمم هم تأثیر گذاشته و علاوه بر دردهای جسمی، خستگی و بیحالی مداوم دارم. کارهایی که قبلاً خوشحالم میکردن رو نمیتونم انجام بدم و تقریباً هر شب گریه میکنم. خیلی اهل صحبت نیستم و معمولاً همه چیز رو در خودم نگه میدارم.
دکتر اصغر اصغرنژاد (روانشناس بالینی)
بنظرم مشکل شما نوعی سوگ حل نشده است بطور طبیعی ۳تا ۶ ماه طول می کشد تا ما با سوگ کنار بیاییم اگر بیش از این مدت هست لطفا در مرکز مشاوره وقت بگیرید.
آیا میتونم برای کنکور ارشد برق شرکت کنم هرچند که لیسانسم همین نبوده؟ ...
| آخرین بروزرسانی: 1405/2/5 |
سوال: با سلام خسته نباشید حقیقتش از بابت رشته تحصیلی لیسانسم خیلی راضی نیستم رشته بنده مکانیک هستش ترم چهار در حال حاضر میباشم.
من خیلی به رشته برق علاقه دارم آیا میتونم برای کنکور ارشد برق شرکت کنم هرچند که لیسانسم همین نبوده؟
مشکل خاصی پیش نمی آید؟ با تشکر.
اگه ممکنه مزایا و معایب این کار رو حتما بگین مرسی
دکتر سمیه داداشعلی (مشاور تحصیلی)
سلام وقت شما بخیر، دانشجوی گرامی باید خدمت شما عرض کنم در بحث انتخاب رشته تحصیلی شما باید قبل از ورود به رشته سه فاکتور مهم و ضروری را نسبت به رشته انتخابی در خود بررسی کنید: میزان علاقه به رشته تحصیلی، استعداد در خصوص مباحث و واحدهای درسی که مربوط به آن رشته می شود، و بازار کار پیش رو.
و به هر عامل به میزانی که فکر می کنید در شما صدق میکند از یک تا ده نمره دهید، مجموع این نمرات میزان رضایت شما از رشته برق یا مکانیک را نشان می دهد.
باید خاطر نشان کنم اکنون نیز با یک بررسی دقیقتر به بررسی این عوامل بپردازید و مجدد نمره های خود را در هر رشته با یکدیگر مقایسه کنید.
اگر باز هم نمره رضایت شما در رشته برق بیشتر بود راهکار پیشنهادی تغییر رشته از مقطع کارشناسی است، یا با کنکور مجدد و یا بوسیله یک راه میانبر که باید بررسی کنید آیا در دانشکده مقصد (برق) و مبدا (مکانیک) شرایط تغییر رشته دارند یا خیر، به عنوان مثال در برخی دانشگاه ها با رعایت شرط معدل (داشتن معدل متوالی ۱۷ در دو ترم متوالی و پاس کردن برخی دروس) امکان تغییر رشته وجود دارد که البته باید حتما این سوال درباره امکان و شرایط تغییر رشته را از کارشناسان آموزشی در هر دو دانشکده بپرسید.
چرا گفتم تغییر رشته چون در رشته های فنی و مهندسی خیلی معقول تر است که رشته کارشناسی و ارشد شما یکسان باشد و شما با گرفتن مدرک ارشد به عنوان متخصص و مستر آن رشته وارد بازار کار میشوید، اما در خصوص بررسی مزایا و معایب به نکته خیلی درستی اشاره کردید و ما هنگام انتخاب یا تغییر رشته تاکید میکنیم که فرد حتما مزایا و معایب هر رشته را با یک تحقیق و جستجوی دقیق در خصوص بازار کار، علائق، استعدادها و فاکتورهای دیگری که برایش اهمیت دارد نوشته و هر عامل را از یک تا ده نمره گذاری کند تا بعدا مجموع نمرات این عوامل را با هم مقایسه کند و بتواند بهترین تصمیم را اتخاذ کند.
یک درمانگر حوزه تحصیلی از مزایا و معایب هر رشته اطلاع دقیق ندارد، بررسی مزایا و معایب کاری است که خود فرد با جستجوی دقیقتر از (افرادی که فارغ التحصیل این رشته ها هستند و در بازار کار این رشته ها مشغول به کارند، اینترنت و منابع دیگر) باید انجام دهد.
در نهایت اگر به تنهایی نمیتوانید تصمیم گیری کنید پیشنهاد میکنم، حتما به یک روانشناس تحصیلی مراجعه نمایید.
موفق باشید.
من معمولا کارهای درسی خودم را عقب می اندازم ...
| آخرین بروزرسانی: 1405/2/5 |
سوال: من معمولا کارهای درسی خودم را عقب می اندازم و کارهام دقیقه ۹۰ انجام میشه . تو این زمینه ازتون راهنمایی می خواستم چطور میتونم این مشکل را برطرف کنم؟
مجید مردی (روانشناس عمومی) به رفتارها یا تصمیماتی که عقب می اندازیم اهمالکاری یا تعلل ورزی گفته می شود؛ به معنی به تاخیر انداختن انجام کارها. این یکی از شایع ترین مشکلات دانشجویان است و باعث بروز مشکلاتی ازجمله استرس و اضطراب برای آنها می شود. در ادامه جهت برطرف کردن این مشکل راهکارهای زیر را به شما پیشنهاد می دهم.
- اولویتبندی را یاد بگیرید. کارهای خودتان را بر اساس اولویت دادن به میزان اهمیت و فوریت آن کار انجام بدهید.
- عادتهای خوب را پرورش دهید. به عنوان مثال روزانه یک کار را که جنبه روتین می تواند پیدا کند انجام دهید مثلا ورزش کردن به مدت بیست دقیقه یا پیاده روی .
- موفقیتهای کوچک برای خودتان ایجاد کنید. اگر انرژی و انگیزهای برای فعالیت ندارید، بهتر است کار خود را با آسانترین وظایف شروع کنید، موفقیت در این گامهای ساده باعث میشود تا روند پیشرفت ملموستر باشد و احساس کارآمدی ناشی از آن، باعث افزایش انگیزه شما شود.
- شناسایی و مواجهه با ترس های درونی: گاهی اوقات تعلل ورزی بدلیل اضطراب و استرس و ترس های درونی ما می باشد و برای مواجه نشدن با ترس های درونی دچار اهمالکاری می شویم.
من بیست و سه سال دارم درحال حاضر کار میکنم و درآمد مختصری هم دارم اما ...
| آخرین بروزرسانی: 1405/1/31 |
سوال:من بیست و سه سال دارم درحال حاضر کار میکنم و درآمد مختصری هم دارم اما با توجه به شرایط اجتماعی و خانوادگی من که دانشجو هستم، اگر بخوام بحث ازدواج با دختر مورد علاقم را با خانواده مطرح کنم احتمالا با من مخالفت میکنند. اگر بخوام ازدواج کنم یه مشکل هست و اگر نخوام فعلا ازدواج کنم یه مشکل دیگر. توی این شرایط باید چکار کنم؟
دکتر اصغر اصغرنژاد (روانشناس بالینی) واقعیت این است که آدمها در همه جای دنیا خانواده تشکیل میدهند و ازدواج میکنند؛ ازدواج تقریبا بسیاری از نیازهای فردی و اجتماعی را برآورده میکند، نیاز امنیت، تعلق، دوست داشتن، دوست داشته شدن، حمایت، رشد و شکوفایی و هر آنچه در هرم نیازها مطرح است.
نکته بعد اینکه هر ارتباط خارج از عرف میتونه آسیب عاطفی و روانی جدی برای دوطرف ایجاد کنه، لازمه که آدمها یاد بگیرند ارتباط مثل پرواز با هواپیماست، فرد باید بلد باشه هواپیما را به سلامت هدایت کنه و به مقصد برسونه والّا بدون داشتن مهارت کافی دچار سانحه میشه.
خوب با این مقدمات لازمه هرفردی برای ایجاد یک شرایط خوب و درست و فراهم کردن مقدمات ازدواج، تلاشش را انجام بده یعنی آدم قوی، باکفایت و حمایتگری باشه و فردی باشه که طرف مقابل بتونه بهش تکیه کنه ( خصوصاً برای آقایون) و علاوه بر این به خودش و دیگران ثابت بکنه که توانایی انجام این کار را داره و تا رسیدن به این شرایط هر گونه ارتباط خارج از عرف میتونه شرایط را بدتر کنه. اساساً هدف باید داشتن ارتباط سالم و قابل اعتماد و بدون خطر طرد و رها شدگی و احساس مورد استفاده قرار گرفتن باشه.
احساس میکنم رشته تحصیلیم چندان مفید نیست و من رو به خواسته هام نمیرسونه ...
| آخرین بروزرسانی: 1404/11/29 |
سوال:احساس میکنم رشته تحصیلیم چندان مفید نیست و من رو به خواسته هام نمی رسونه؟ نمیدونم این همه زحمت و چند سال وقت گذاشتن برای این رشته ارزشش رو داره یا نه؟
دکتر اصغر اصغرنژاد (روانشناس بالینی)
ببین وقتی یکنفر میخواد زود به نتیجه برسه گندم میکاره، گندم سر 6 ماه محصول میده اگر گردو بکاره 6 سال زمان میبره تا به محصول برسه ولی بعدش تا 60-50 سال یکسره محصول میده تازه درخت گردو اگر خشک هم بشه چوبش ارزش زیادی داره.
اگر کسی بخواد تا نسلها از محصول و نتیجه ارزشمندتری از کارش برخوردار بشه باید مسیر علم و آگاهی و دانش رو دنبال کنه در این صورت نوه های آدم هم بهش افتخار میکنند و روی سرنوشت آنان هم تاثیر میگذاره.
خوب حالا من باید اول تکلیفمو با خودم روشن کنم و ببینم دنبال چی هستم؟ بعدش تصمیم گیری و عمل کردن راحت تر میشه. یقیناً اگر کسی دنبال برخورداری کوتاه مدت باشه نمیتونه با درس و تحصیل زود پولدار بشه ولی حتما آدمهای تحصیل کرده در مقایسه با آمهای فاقد تحصیلات در همه شئونات زندگی شرایط بهتری دارند البته موارد استثنا هم کم نیست ولی نکته مهم اینجاست حتما اگر بدونیم چرا با خودمان در جنگ هستیم و چطور باید این حالت رو برطرف کنیم این یک مهارت بسیار مهم و اساسی در زندگی است. شاید لازمه از همکاران مرکز مشاوره کمک بگیریم تا خودمون رو بهتر بشناسیم، استعدادهامون ، اهدافمون، ارزشهامون و خیلی مباحث دیگه...